Kun je hem bezeten noemen? Misschien wel, maar dan wel in positieve zin. Jarenlang verzamelde hij kaartjes en posters en maakte hij talloze foto’s en video’s van bijzondere gebeurtenissen in Eindhoven. Deze voor hem dierbare kleinoden stonden tot voor kort van vloer tot plafond opgestapeld in zijn werkkamer. Maar nu is Frans Dekkers (76) aan het opruimen en digitaliseren.
Inmiddels heeft hij diverse mensen al blij gemaakt met zijn geschoten foto’s en/of camerabeelden. Zijn monnikenwerk is echter nog niet voltooid. “Maar ik ben al een eind op weg”, lacht hij.
Frans Dekkers - journalist, cartoonist, boeken- en liedjesschrijver - werd geboren in Valkenswaard. Als kind had hij het niet altijd makkelijk. Hij vertelt linkshandig te zijn en dat werd op school niet getolereerd. “Wanneer ik op de lagere school moest schrijven, kreeg ik een stokje tussen de vingers van mijn linkerhand, zodat ik gedwongen werd rechts te schrijven. Heel bizar.”
Tekenen was destijds zijn grote passie. Graag had hij de kunstacademie doorlopen. “Maar dan moest ik minimaal een havo diploma hebben. "Mijn schooladvies was LTS en mijn vader drong erop aan een vak te leren.”
Ton Smits
Frans was groot fan van de in 1981 overleden Eindhovense cartoonist Ton Smits. “Ik heb hem persoonlijk ontmoet en hem mijn tekeningen laten zien." Hij schreef een aanbevelingsbrief aan de artdirector van Philips omdat hij vond dat "ik talent had.”
De zelfgemaakte strips van Frans bleven niet onopgemerkt en verschenen onder meer in het Eindhovens Dagblad, de VARAgids en het tijdschrift Okki.
Als tiener bezocht Frans in Eindhoven diverse muziekoptredens van opkomende bandjes. Schrijven werd ook een geliefde bezigheid.
Journalist
“Vanaf 1970 hield ik dagboeken bij en ik had de ambitie om journalist te worden." Een open sollicitatie in 1978 bij het Eindhovens Dagblad eindigde in een contract voor een half jaar. Helaas werd die proefperiode niet verlengd. "De hoofdredacteur vond mij niet geschikt voor de journalistiek.”
Dat bleek een misvatting. Door toeval kwam Frans in contact met Derk Sauer, journalist bij de Nieuwe Revu. “Hij was bezig met een serie artikelen over rijke mensen in Nederland, waaronder de families Philips en Van Doorne. Ik hielp hem daarbij en dat resulteerde erin dat ik als journalist een contract bij Nieuwe Revu kreeg.”
Later werkte Frans ook voor het opinieblad Haagse Post evenals Panorama. Hij schreef spraakmakende verhalen over de rol van Philips tijdens de Tweede Wereldoorlog en had destijds zelfs een interview met de secretaresse van Hitler.
Lunchen met Van Agt
Hij herinnert zich nog goed de eerste kennismaking met Dries van Agt. “Ik had in 1988 een interview met hem in Maastricht." Het klikte zo goed tussen ons, dat we daarna samen een borreltje hebben gedronken. We hebben 25 jaar contact gehouden. Tot 2022 ontmoeten we elkaar tijdens een jaarlijkse lunch. Deze bijeenkomsten vonden vaak plaats in restaurant zoals de Karpendonkse Hoeve en andere gelegen in de omgeving van Eindhoven, waarbij Wim van Elk en de laatste jaren ook Wim Daniëls aanwezig waren. We spraken dan heel geanimeerd over allerlei zaken. "Ik vond Dries een hele aardige man.”
Ook Eindhoven bleef als een rode draad door Frans’ leven lopen. Met zijn fototoestel en later met zijn videocamera was hij bij elke belangrijke gebeurtenis te vinden. “Met mijn camera maakte ik als het ware ieder jaar mijn eigen stadsjournaal.”
Zijn verzamelingen en bewaarde informatie leidden er uiteindelijk toe dat hij in 2010 het boek Beatstad Eindhoven presenteerde. Een prachtig naslagwerk inclusief uniek fotomateriaal over de rol van Eindhoven in het leven van muziek artiesten van weleer. Een tijdsbeeld van de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw in de Lichtstad, inclusief mode en trends.
Frans heeft nog enkele gesigneerde boeken die via hem verkrijgbaar zijn., gebruik hiervoor contact.
Duizenden foto’s
De door hem gemaakte foto’s heeft Frans inmiddels gedigitaliseerd. “Er staan nu circa 17.000 foto’s op de harde schijf van mijn computer en ik heb ook nog eens acht harde schijven vol filmopnamen. "Wanneer ik mensen blij kan maken met mijn foto’s of video’s dan sta ik daar open voor.”
Frans is inmiddels gepensioneerd, maar schrijft nog steeds. Zo leverde hij ook zijn bijdrage aan het magazine ‘150 jaar leven in Eindhoven’.
Liedjesschrijver
Een ander nog niet eerder genoemd talent van Dekkers is het schrijven en componeren van liedjes. Hans de Booij - onder meer bekend van het nummer ‘Annabel’ - heeft zojuist het door Frans geschreven en gecomponeerde lied ‘Oogverblindend’ opgenomen.
“Dit lied heeft hij uitgekozen als afscheidslied voor zijn fans. Ik heb zojuist de bijbehorende clip gezien. " En eerlijk gezegd ben ik heel tevreden over het resultaat.” Een nieuwe zomerhit? “Dat zou natuurlijk geweldig zijn.”
Overigens blijft het niet bij dit ene liedje. Frans geeft te kennen de smaak te pakken te hebben. “Ik hoop op nog meerdere producties.”
Bron: https://www.ed.nl/eindhoven/journalist-uit-eindhoven-onderzocht-oorlogsjaren-de-slechten-waren-niet-alleen-slecht~a2d16f01/
foto van Frans in zijn jongeren jaren.
Foto uit 1970
Journalist uit Eindhoven onderzocht oorlogsjaren: ‘De slechten waren niet alleen slecht'
EINDHOVEN - Journalist Frans Dekkers verdiepte zich in enkele oorlogsgeschiedenissen en ging steeds genuanceerder denken over 'goed en fout.' ,,De slechten zijn niet altijd alleen maar slecht.''
Door Dominique Elshout, Bron: ED 17 september 2019, Laatste update: 25 april 2024
Frans Dekkers (71) uit Eindhoven kwam het tegen bij het opschonen van zijn archief; een bijzonder boekje met notities en tekeningen. Ooit behoorde het toe aan Elly Zwaan. Zwaan was de koerierster van de roemruchte dubbelspion King Kong, die in WOII operatie Market Garden aan de Duitsers verried.
Dappere kerel
Journalist Dekkers kwam in het bezit van het boekwerkje toen hij werkte aan zijn eigen boek King Kong, leven, dood en opstanding van een verrader, verschenen in 1986. King Kong was de alias van Chris Lindemans, een Rotterdammer die in de Tweede Wereldoorlog honderden neergestorte geallieerde piloten hielp ontsnappen. Een dappere kerel, vindt Dekkers, die met gevaar voor eigen leven goed werk deed voor het verzet tegen de Duitse bezetter. Maar ook een man die onder zware druk kwam te staan toen zijn broer Henk en echtgenote Gilberte - die eveneens in het verzet zaten - werden gearresteerd door de Duitsers.
Lindemans besloot samen te gaan werken met de Duitsers om zijn broer en vrouw vrij te krijgen. Dat lukte. Dekkers kan de ommezwaai van Lindemans wel plaatsen. Lang na de oorlog sprak hij erover met enkele verzetsmensen die waren verraden. ,,Ze begrepen Lindemans. Er was geen wrok. Hoe dat kan weet ik ook niet precies, dat is psychologie. Mensen kunnen op allerlei manieren reageren.”
Cruciaal
Een cruciaal moment in het leven van King Kong speelt in Eindhoven. De Rotterdammer werd op 16 september 1944 door de Eindhovense politie-inspecteur Feiko Kooy in diens huis aan het Guido Gezelleplein aangehouden. Lindemans had zich daar in zijn hoedanigheid van verzetsman gemeld, vlak nadat hij de Duitsers had ingelicht over de ophanden zijnde militaire operatie Market Garden die de bevrijding van Zuid-Nederland tot gevolg had.
Kooy vertrouwde Lindemans niet en sloot hem enkele dagen op, eerst op het toenmalige hoofdbureau van politie aan de Grote Berg en later in het kolenhok van het Rooms-Katholieke gezellenhuis Ons Thuis aan de Deken Van Somerenstraat. Op gezag van een Britse kapitein kwam Lindemans enkele dagen later weer vrij, om op 28 oktober 1944 alsnog ontmaskerd te worden als spion voor de Duitsers.
De kritiek was dat ik collaborateurs aan het woord gelaten. Dat had ik niet mogen doen. Maar ik heb niemand verheerlijkt.
Op 18 juli 1946 stierf Lindemans door arsenicumvergiftiging in de gevangenis van Scheveningen. Zelfmoord, luidt één lezing. Nee, vergiftigd door de Britse inlichtingendiensten die niet wilden toegeven dat ze zich in de dubbelspion hadden vergist, is een andere opvatting. Dekkers neigt naar die tweede lezing.
B&W rond de Tweede Wereldoorlog in Groot-Eindhoven
In een ander boek van Dekkers, B&W rond de Tweede Wereldoorlog in Groot-Eindhoven, schrijft hij onder meer over de Eindhovense burgemeester Huub Pulles, die in oorlogstijd lid was van de Nationaal-Socialistische Beweging (NSB), die met de Duitse bezetters samenwerkte. NSB'ers werden tot lang na de oorlog vervloekt en droegen het onuitwisbare stempel van foute landverraders.
Genuanceerd
Dekkers ziet het na onderzoek voor zijn boek over het Eindhovens oorlogsbestuur niet zo zwart-wit. ,,Ik heb geprobeerd een genuanceerd beeld te schetsen en sprak met vier hoofdambtenaren uit de tijd van Pulles. Ze vonden hem zo slecht nog niet.'' Bij het verschijnen van zijn boek over het stadsbestuur in oorlogstijd, in 1992, werd Frans Dekkers zelf ook verguisd. ,,De kritiek was dat ik collaborateurs aan het woord gelaten. Dat had ik niet mogen doen. Maar ik heb niemand verheerlijkt.''
Uit Dekkers' boek blijkt dat burgemeester Pulles deels onder druk van zijn vrouw lid werd van de NSB, dat hij geen nationaal-socialistische hardliner was en dat hij het ook goed voorhad met de stad. ,,Hij komt niet naar voren als de karikatuur van een NSB-burgemeester. Dat werd me niet in dank afgenomen'', herinnert Dekkers zich.
Minder rechtlijnig
De onderzoeken die de journalist deed naar Pulles en King Kong en de gesprekken die hij voerde met betrokkenen, leidden ertoe dat hij van lieverlee steeds minder rechtlijnig is gaan denken over 'goed en fout' in de oorlog. ,,De slechten zijn niet altijd alleen maar slecht en de goeien niet altijd alleen maar goed."
FRANS DEKKERS (Valkenswaard, 1948)
is autodidact. Hij begon in de jaren vijftig met het maken van strips en cartoons die in het dagblad Oost Brabant werden gepubliceerd. In 1968 kreeg hij een eigen strip - Proto - in het Eindhovens Dagblad in de periode 1968-1970. Daarnaast illustreerde hij in deze periode ook verhalen bij deze krant.
In 1971 - 1972 tekende hij onder het pseudoniem Dozy voor het underground stripblad STRIPKRANT dat in Breda verscheen. Hij maakte in de jaren zeventig decors voor toneelgroep Proloog en tekeningen voor het kindertijdschrift Okki. Ook was hij als tekenaar betrokken bij Vuistje, een kritisch kinderblad , dat hij als een ‘’jeugdzonde’ beschouwd. De bekende Eindhovense cartoonist Ton Smits is onder de indruk van zijn werk en hij schrijft een introductiebrief aan het hoofd van de reclameafdeling van de NV Philips.
HTML Website Builder